درباره من

وقتی می‌خواهم از خودم بنویسم، بیش از هر واژه‌ای به «صبر» می‌رسم؛ واژه‌ای که سال‌هاست آرام و بی‌ادعا در زندگی‌ام حضور دارد. صبر برای من یک فضیلت اخلاقی نیست، بلکه نوعی نگاه است؛ نگاهی که به من یاد داده آدم‌ها، کتاب‌ها و طبیعت را نمی‌توان با عجله فهمید.

بیشتر نوشته‌هایم از یک مشاهده آغاز می‌شوند؛ جمله‌ای در حاشیه‌ی کتابی که خوانده‌ام، گفت‌وگویی که مدت‌ها در ذهنم می‌ماند، رفتاری که معنایش بلافاصله آشکار نمی‌شود، یا جزئی کوچکی در دل طبیعت که اغلب بی‌آنکه دیده شود از کنار آن می‌گذریم. هرچه بیشتر می‌خوانم و می‌نویسم، بیشتر مطمئن می‌شوم که پرسش‌های مهم، معمولاً در دل همین لحظه‌های عادی پنهان‌اند.

کتاب‌ها از نخستین همراهان زندگی‌ام بوده‌اند و هنوز هم بهترین گفت‌وگوهایم با آن‌ها شکل می‌گیرد. در کنار آن، جنگل برایم چیزی فراتر از یک منظره است. بوی خاک، پوست درختان، سنگ‌های کوچک، حرکت مورچه‌ها و نوری که از میان شاخه‌ها عبور می‌کند، همان حسی را در من بیدار می‌کنند که خواندن یک کتاب خوب؛ حسی که مرا وادار می‌کند مکث کنم، دقیق‌تر ببینم و دوباره سؤال بپرسم.

مطالعه و کار در حوزه‌ی آموزش و تربیت نیز نگاهم را به انسان، یادگیری و روایت شکل داده است. شاید به همین دلیل، بیش از آنکه به دنبال پاسخ‌های قطعی باشم، به دنبال پرسش‌های بهترم؛ پرسش‌هایی که ما را به مشاهده‌ی عمیق‌تر جهان و خودمان دعوت می‌کنند.

این وب‌سایت خانه‌ی داستان‌ها، جستارها و یادداشت‌های من است؛ نوشته‌هایی که از خواندن، مشاهده کردن و کنجکاوی زاده شده‌اند. اگر این نوشته‌ها باعث شوند لحظه‌ای بیشتر به آدم‌ها، کتاب‌ها یا طبیعت اطرافتان نگاه کنید، احساس می‌کنم گفت‌وگوی ما از همان‌جا آغاز شده است.